Kamienica na Nalewkach

Widowisko ukazuje fragment żydowskiego życia na tle warszawskiej kamienicy na Nalewkach. Kamienica ta (ściślej podwórko) jest małym światem. Sąsiadują tu ze sobą zarówno pobożny rabin więcej

Kiedy:

05.02.2012 18:00

Gdzie: Warszawa
Warszawapokaż na mapie

Tagi:

• teatr

wróć

Opis:
Widowisko ukazuje fragment żydowskiego życia na tle warszawskiej kamienicy na Nalewkach. Kamienica ta (ściślej podwórko) jest małym światem. Sąsiadują tu ze sobą zarówno pobożny rabin jak i panienka lekkich obyczajów, rzemieślnicy i złodziejaszki. Dlatego bohaterami programu są typy społeczne, postacie charakterystyczne dla tamtych czasów. Nie brakuje tu szkoły tańca i dobrych manier, kłótni toczonych przez plotkarki, wieczoru szabasowego, śpiewaków i kapel podwórkowych. Postacie są zarazem nosicielami sytuacji: komicznych, rzewnych, dramatycznych. A wszystko ilustrują piosenki, scenki rodzajowe i humor.

Dzięki odpowiedniemu doborowi pieśni i piosenek przekazana jest widzom część wiedzy o wspólnej przeszłości, która może objawić się także jako historia romantyczna i przechowalnia sentymentów, tradycji i obyczajów. Kamienica - a taką właśnie kamienicę i jej lokatorów przedstawiamy - jest sceną teatru codzienności, rewią póz i gestów, popisem akrobaty, balkonem rozdzielonych kochanków. To stąd wyruszają za Ocean ambitni i ufni w swoją siłę przetrwania - wędrowcy. Oglądający dotąd kuszące ich krajobrazy w fotoplastykonie, na seansie w kinie, do którego wchodziło się przez podwórze. To tutaj praktykują lekarze ubogich, tu obrotne swatki rają panny z posagiem kawalerom, tu spędzają dni nad księgami uczeni mężowie, by w piątkowy wieczór spotkać się z równie uczonymi w Piśmie w Domu Modlitwy, mieszczącym się w ciasnej salce. Tutaj wreszcie - jak w filmie puszczonym w przyśpieszonym tempie - trwa wytężona, mozolna praca rzemieślników i sprzedawców. A wszystko to brał w ironiczny nawias dowcip, jedyna broń słabych.

Większość dowcipów i żartów, powiedzonek i przysłów wywodzi się z takich miejsc. W ich świetle rozpoznajemy charakterystyczne dla tamtych czasów typy społeczne. Poznajemy ich uczucia, drobne chytrości, nadzieje i załamania. To przemieszanie form, rożnorodność stylistyk pozwala ukazać bohaterów nie jako postacie muzealne, lecz naszych współczesnych, obarczonych tymi samymi problemami i przeżywających identyczne chwile radości i smutku, gniewu i wyciszenia. "Zmienić miejsce, to znaczy zmienić los" - powiada I.B. Singer. Nie ma już dziś takich kamienic. Nie ma tamtej Dzielnicy.

Scenariusz napisali: Ryszard Marek Groński; Szymon Szurmiej, Gołda Tencer Reżyseria podjęli się Szymon Szurmiej z Gołdą Tencer a asystowała im Barbara Szeliga. Scenografia jest dziełem Ewy Łanieckiej, choreografie opracował Tomasz Tworkowski a kierownikiem muzycznym jest Janusz Tylman.

W przedstawieniu udział biorą:
Ewa Dąbrowska, Waldemar Gawlik, Edyta Jurecka, Grzegorz Kulikowski, Iwona Pachonska-Kulikowska, Jolanta Pankowska, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Dorota Salamon, Piotr Sierecki, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Szymon Szurmiej, Gołda Tencer, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski, Alina Świdowska, Ryszard Kluge, Mikołaj Müller




wróć

Mapa:

wróć